Now that’s simplicity

February 25, 2009 at 4:41 pm 1 comment

Εν μου αρέσκουν τα πολλά fancy βιβλία.

By fancy, εννοώ εν μου αρέσκουν τα σουξουμούδκια τζαι τα πολλά επίθετα, οι φιλοσοφικοί μονολόγοι που δεν παίρνουν πούποτε.  Τούτο όμως εν σημαίνει ότι μηδενίζω τα ούλλα. Ας πούμε όταν εξεκίνησα το St Joan of the Stockyards του Brecht ήταν σαν να τζαι ανοίξαν οι ουρανοί τζαι η κκελλέ μου απλά εγίνην ενα σφουγγάρι.

Αλλά οι πρώτες 5-6 σελίδες του Snow του Pamuk αρέσαν μου επίσης. Ειδικά τούτη η πρόταση:

“there was something noble in the simplicity of his speech and the pride of his bearing, and Ka respected him for it”

book

( o Κα εν ο πρωταγωνιστής του βιβλίου).

Tί ωραίο modus vivendi. Να καταφέρεις να είσαι απλός, αλλά να φκάλλεις στους άλλους θαυμασμό. Όι με το ‘ΑΔΕΤΕ ΜΕ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ’ απλά επειδή ρε παιδίν μου έσιεις μιαν  αλφα υπόσταση.

Advertisements

Entry filed under: Leme Twra....

Sti Mpaniera 2-2 nevrikopelli

1 Comment Add your own

  • 1. QueenElisabeth  |  February 26, 2009 at 7:23 pm

    Είχα διαβάσει Παμούκ στο παρελθόν, αλλά το Snow ακόμα. Funny όμως είχα διαβάσει για το Snow ένα άρθρο σχετικό με το αντικείμενο μου, apparently, εκτός από πολύ ενδιαφέρον storyline it raises some very interesting points of law.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Fylamena


%d bloggers like this: