Kalimera

just felt like saying it…

so many things to write about and of course so little time.

prepei na men 3iaso to ipod mou tora pou 8a pao uni giati 8a pli3o…

je plus nistazo.

eshiei 2 meres pou 3ipno moni mou 8:11 je tsakkaro an nen pano to 3ipnitiri that is supposed to go off at 8:40.

what the fuck?!

mmmmmmmmmm krevatiiiiiii

March 11, 2009 at 9:31 am 12 comments

Mana giiiii patera ouraneeeee

Ouf… Nomizo…

Nai en na to po…

en ginetai, en na spaso.

EN 8elo na to paradexto alla

Mammaaaaa epe8imisa seeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

Je mazi me tin mamma mou erkountai je

1. I ipolipoi tis oikogeneias

2. To spiti mou sto urban suburbia tis Lefkosias.

3. To autokinito mou (i.e. road trippin with friends)

4. Ti mera pou nomizo oti eshei 30 ores antis 24 otan eimai Kipro.

Emeine mou o nouros.

En na men to telioso to kolocourse? Pou 8a mou paei?

2.

March 9, 2009 at 12:46 pm 4 comments

Metallica at 02 arena

  • 02 arena, πολλής κόσμος
  • Αρκήσαμε (Εχάρηκα λλίο γιατί συνήθως βαρκούμε τα support acts)
  • Αν και οι Machine Head αρέσαν μου
  • Κατά τες 9 εφκήκαν οι Μετάλλικα

  • ΠΑΝΙΚΟΣ
  • Πελλέ μου, ήμουν το πολλή 4-5 μέτρα που την σκηνή.
  • Η σκηνή ήταν τζαι στις 4 πάντες (εγυρίζαν βασικά πάνω σε ένα τετράγωνο).
  • Ουσιαστικά ίσιεν ένα mosh pit σε κάθε πάνταν.
  • That was good, less chance να με πιττώσουν έτσι να ΜΕΝ σκοτωθώ τραγικά σε συναυλία.
  • Είμαι 1.60. Εν τζαι είδα τους, ΑΚΟΥΣΑ τους.
  • However i am pretty pleased with that.
  • O Kirk Hammett εν πουρεκκος

  • Η φωνή του Hetrfield εν by far η καλλίτερη που άκουσα live.

  • Tα τραγούδια του νέου αλμπουκ Death Magnetic εν νεν άσιημα…καθόλου.
  • Sad but true, Kill Em All, Enter Sandman, Master of Puppets, Nothing Else Matters, 2-3 καινουρια…
  • True show!!! Green laser beams, rotating and lowering lights on coffin shaped metal boxes, erupting fires.

  • Moshing αλλά δεν είδα γιαίματα. That’s good! An eginetoun Kipro nomizo itan na eixame bloodshed.
  • Εγώ αρκέστηκα στο minimal headbanging!
  • 02 arena gemato!
  • Ανθρώποι που 15 ως τα 75 (καλάν ντάξει ως τα 50 σίουρα).
  • Κορμαλιάες, πρισμένοι, μίντζιες, τζοιλιαράες. Απ’ ‘όλα είχεν το πανέρι.
  • Όταν το moshing εφτασε πάνω μου το recoil μου έκοψε μια τζιοιλά χαχαχα.
  • Μυρωδκια μπύρας παντού!!! ΜΜΜΜΜΜ
  • Οι μπροστινοί σε κάποια φάση άψαν τσιάρο!!! Που τον περασμένο Ιούλη πρώτη φορά είδα άνθρωπο να καπνίζει indoors.
  • Set list = 2hours
  • Encore: Seek and Destroy τζαι νομίζω έναν των Motorhead (αφιερωμένο στον Lemmy)
  • Overall excellent sound
  • Probably the best gig in the world
  • Εν είχα φωνή όταν έφτασα σπίτι τζαι ως τα χτες εβουίζαν τα φκια μου.

img_2027

Photos of gig by Planet Me from Flickr

March 4, 2009 at 5:48 pm 5 comments

green monday nostalgia

Ήταν να ήμουν μες τα χωράφκια…να καρτερώ τον παπά μου να ψήσει τις σουπιές σαν εφαουσιαζα την τασιη/χουμους με τελειο χωρκατικο κουλλουρι.

Ήταν να φκαλλω τα μαθκια μου να παρατηρώ τους δίπλα χωρκατους (όλοι χώρκατοι είμαστε) τζαι τα μωρά που τσιριλλούν, βουρούν τζαι παίζουν.

Ήταν να δω όλων των ειδών παγωνιέρες σε όλα τα χρώματα με τα πιο δημοφιλή ναν μπλε/πράσινο.

Ήταν να ακούω είβα τζαι οι γενέτζες να κόφκουν σαλάτα. Ήταν να ακούουνται τα ραδιόφωνα με κυπριακά σκετς και τραγούδια που ποττέ εν ακούω.

Most probably ήταν να θωρώ τζαι την ώρα, να πιανα κανάν τηλέφωνο τους φίλους μου (που πλέον δεν έχουμε τίποτα κοινό και τίποτα να πούμε) να κανονίσουμε την έξοδο μας. Ήταν να πιάσω τες φιλενάδες να μου πουν τί βιώνουν τζαι τζείνες. Η μια σίουρα ήταν να μου πει “εν ημπόρω κόρη έσπασα, έφα ούλλη τη λαγάνα” τζαι σαν μου μιλά να τσιριλλά “εν δαμεεε η τασσιιηηήηηη”. Η άλλη ήταν ναν φυρμένη του γέλιου τζαι ήταν να μου πει κάτι σε στυλ “χαχαχαχα παράνοια”. Η άλλη ήταν ναν “κόρη πριν λλίο εξύπνησα, εν να πάμε στη θεία μου”

Ο δρόμος ήταν ναν πήχτρα στην επιστροφή.

Μετά τα οικογενειακά όταν θα βρεθούμαστουν η παρέα ήταν να κάμουμε διαφόρων ειδών μαλακίες τζαι στο τελος να καταλήξουμε Starbucks. Ήταν να σκεφτούμε…

“Τωρά να πκιω frapuccino ή όι? Χυμό οξά?????”

Τζαι έτσι σταθερά ήταν να πιάμε ούλλοι, πλυν των 2 που θα επιάναν χυμό, που ένα frapuccino.

Έναν coffee frapuccino non blended please.

[ alterntively if i wasn’t having my cous-cous and ready made tomato soup in front of the laptop whilst preparing a presentation on electric rockets i would be in the only green lawn in my uni supposedly cutting the nose…]

March 2, 2009 at 2:00 pm 2 comments

1st year anniversary of Urticaria

Agapiti mou tsouna,

Epi tin eukairia tou enos xronou pou anellipos (sxedon) me akolou8eis, i mallon kalitera me diakosmeis 8elo na sou po  dkio logia.

Euxaristo pou me ekames na shockaristo kai na ana8eoriso polles apo tis apo4eis mou. Pou me
ema8es na agapo tis mikres xares tis zois kai na skeftomai pio 8etika.

Thekkiou pou me ekames na mou aresei to healthy lifestyle in general.

Polla megalo thekkiou pou me ekames na ektimiso to fai (en jen llio prama gia ena mina na troeis aera koupanisto), je ti simmasia pou eshei mesa se mia parea (3ereis ti simainei na fkenneis e3o je na paraggeleis mono Perrier me lemoni giati to allo alternative sou en to still water).

Simera pou kleioume ena xrono pou eimaste mazi pale imoun King’s Cross St Pancras!!! Pale efkenna jeinta escalators je eperatirousa ta teleia katastimatoudkia. (more about my adventures in Nottingham tomorrow).

So here we go!

Happy 1st anniversary

Happy 1st anniversary

March 1, 2009 at 10:39 pm 6 comments

nevrikopelli

Nai nio8o kati se fasi PMS alla eimai siouri oti en nen PMS. Pou 8elo na arke4o na fonazo, na patsarkazo je na 8imoso, na smi3oun ta fridkia mou je na fanoun ritides sto metopo pou.

En ta apla ta pramata pou mou tin spazoun.

February 27, 2009 at 1:40 am 2 comments

Now that’s simplicity

Εν μου αρέσκουν τα πολλά fancy βιβλία.

By fancy, εννοώ εν μου αρέσκουν τα σουξουμούδκια τζαι τα πολλά επίθετα, οι φιλοσοφικοί μονολόγοι που δεν παίρνουν πούποτε.  Τούτο όμως εν σημαίνει ότι μηδενίζω τα ούλλα. Ας πούμε όταν εξεκίνησα το St Joan of the Stockyards του Brecht ήταν σαν να τζαι ανοίξαν οι ουρανοί τζαι η κκελλέ μου απλά εγίνην ενα σφουγγάρι.

Αλλά οι πρώτες 5-6 σελίδες του Snow του Pamuk αρέσαν μου επίσης. Ειδικά τούτη η πρόταση:

“there was something noble in the simplicity of his speech and the pride of his bearing, and Ka respected him for it”

book

( o Κα εν ο πρωταγωνιστής του βιβλίου).

Tί ωραίο modus vivendi. Να καταφέρεις να είσαι απλός, αλλά να φκάλλεις στους άλλους θαυμασμό. Όι με το ‘ΑΔΕΤΕ ΜΕ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ’ απλά επειδή ρε παιδίν μου έσιεις μιαν  αλφα υπόσταση.

February 25, 2009 at 4:41 pm 1 comment

Older Posts


Fylamena