so many things to write about and of course so little time.

prepei na men 3iaso to ipod mou tora pou 8a pao uni giati 8a pli3o…

je plus nistazo.

eshiei 2 meres pou 3ipno moni mou 8:11 je tsakkaro an nen pano to 3ipnitiri that is supposed to go off at 8:40.

what the fuck?!

mmmmmmmmmm krevatiiiiiii

Nai en na to po…

en ginetai, en na spaso.

EN 8elo na to paradexto alla

Mammaaaaa epe8imisa seeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

Je mazi me tin mamma mou erkountai je

1. I ipolipoi tis oikogeneias

2. To spiti mou sto urban suburbia tis Lefkosias.

3. To autokinito mou (i.e. road trippin with friends)

4. Ti mera pou nomizo oti eshei 30 ores antis 24 otan eimai Kipro.

Emeine mou o nouros.

En na men to telioso to kolocourse? Pou 8a mou paei?

2.

• ΠΑΝΙΚΟΣ
• Πελλέ μου, ήμουν το πολλή 4-5 μέτρα που την σκηνή.
• Η σκηνή ήταν τζαι στις 4 πάντες (εγυρίζαν βασικά πάνω σε ένα τετράγωνο).
• Ουσιαστικά ίσιεν ένα mosh pit σε κάθε πάνταν.
• That was good, less chance να με πιττώσουν έτσι να ΜΕΝ σκοτωθώ τραγικά σε συναυλία.
• Είμαι 1.60. Εν τζαι είδα τους, ΑΚΟΥΣΑ τους.
• However i am pretty pleased with that.
• O Kirk Hammett εν πουρεκκος

• Η φωνή του Hetrfield εν by far η καλλίτερη που άκουσα live.

• Tα τραγούδια του νέου αλμπουκ Death Magnetic εν νεν άσιημα…καθόλου.
• Sad but true, Kill Em All, Enter Sandman, Master of Puppets, Nothing Else Matters, 2-3 καινουρια…
• True show!!! Green laser beams, rotating and lowering lights on coffin shaped metal boxes, erupting fires.

• Moshing αλλά δεν είδα γιαίματα. That’s good! An eginetoun Kipro nomizo itan na eixame bloodshed.
• Εγώ αρκέστηκα στο minimal headbanging!
• 02 arena gemato!
• Ανθρώποι που 15 ως τα 75 (καλάν ντάξει ως τα 50 σίουρα).
• Κορμαλιάες, πρισμένοι, μίντζιες, τζοιλιαράες. Απ’ ‘όλα είχεν το πανέρι.
• Όταν το moshing εφτασε πάνω μου το recoil μου έκοψε μια τζιοιλά χαχαχα.
• Μυρωδκια μπύρας παντού!!! ΜΜΜΜΜΜ
• Οι μπροστινοί σε κάποια φάση άψαν τσιάρο!!! Που τον περασμένο Ιούλη πρώτη φορά είδα άνθρωπο να καπνίζει indoors.
• Set list = 2hours
• Encore: Seek and Destroy τζαι νομίζω έναν των Motorhead (αφιερωμένο στον Lemmy)
• Overall excellent sound
• Probably the best gig in the world
• Εν είχα φωνή όταν έφτασα σπίτι τζαι ως τα χτες εβουίζαν τα φκια μου.

Photos of gig by Planet Me from Flickr

Ήταν να φκαλλω τα μαθκια μου να παρατηρώ τους δίπλα χωρκατους (όλοι χώρκατοι είμαστε) τζαι τα μωρά που τσιριλλούν, βουρούν τζαι παίζουν.

Ήταν να δω όλων των ειδών παγωνιέρες σε όλα τα χρώματα με τα πιο δημοφιλή ναν μπλε/πράσινο.

Ήταν να ακούω είβα τζαι οι γενέτζες να κόφκουν σαλάτα. Ήταν να ακούουνται τα ραδιόφωνα με κυπριακά σκετς και τραγούδια που ποττέ εν ακούω.

Most probably ήταν να θωρώ τζαι την ώρα, να πιανα κανάν τηλέφωνο τους φίλους μου (που πλέον δεν έχουμε τίποτα κοινό και τίποτα να πούμε) να κανονίσουμε την έξοδο μας. Ήταν να πιάσω τες φιλενάδες να μου πουν τί βιώνουν τζαι τζείνες. Η μια σίουρα ήταν να μου πει “εν ημπόρω κόρη έσπασα, έφα ούλλη τη λαγάνα” τζαι σαν μου μιλά να τσιριλλά “εν δαμεεε η τασσιιηηήηηη”. Η άλλη ήταν ναν φυρμένη του γέλιου τζαι ήταν να μου πει κάτι σε στυλ “χαχαχαχα παράνοια”. Η άλλη ήταν ναν “κόρη πριν λλίο εξύπνησα, εν να πάμε στη θεία μου”

Ο δρόμος ήταν ναν πήχτρα στην επιστροφή.

Μετά τα οικογενειακά όταν θα βρεθούμαστουν η παρέα ήταν να κάμουμε διαφόρων ειδών μαλακίες τζαι στο τελος να καταλήξουμε Starbucks. Ήταν να σκεφτούμε…

“Τωρά να πκιω frapuccino ή όι? Χυμό οξά?????”

Τζαι έτσι σταθερά ήταν να πιάμε ούλλοι, πλυν των 2 που θα επιάναν χυμό, που ένα frapuccino.

Έναν coffee frapuccino non blended please.

[ alterntively if i wasn't having my cous-cous and ready made tomato soup in front of the laptop whilst preparing a presentation on electric rockets i would be in the only green lawn in my uni supposedly cutting the nose...]

Epi tin eukairia tou enos xronou pou anellipos (sxedon) me akolou8eis, i mallon kalitera me diakosmeis 8elo na sou po  dkio logia.

Euxaristo pou me ekames na shockaristo kai na ana8eoriso polles apo tis apo4eis mou. Pou me
ema8es na agapo tis mikres xares tis zois kai na skeftomai pio 8etika.

Thekkiou pou me ekames na mou aresei to healthy lifestyle in general.

Polla megalo thekkiou pou me ekames na ektimiso to fai (en jen llio prama gia ena mina na troeis aera koupanisto), je ti simmasia pou eshei mesa se mia parea (3ereis ti simainei na fkenneis e3o je na paraggeleis mono Perrier me lemoni giati to allo alternative sou en to still water).

Simera pou kleioume ena xrono pou eimaste mazi pale imoun King’s Cross St Pancras!!! Pale efkenna jeinta escalators je eperatirousa ta teleia katastimatoudkia. (more about my adventures in Nottingham tomorrow).

So here we go!

Happy 1st anniversary

En ta apla ta pramata pou mou tin spazoun.

By fancy, εννοώ εν μου αρέσκουν τα σουξουμούδκια τζαι τα πολλά επίθετα, οι φιλοσοφικοί μονολόγοι που δεν παίρνουν πούποτε.  Τούτο όμως εν σημαίνει ότι μηδενίζω τα ούλλα. Ας πούμε όταν εξεκίνησα το St Joan of the Stockyards του Brecht ήταν σαν να τζαι ανοίξαν οι ουρανοί τζαι η κκελλέ μου απλά εγίνην ενα σφουγγάρι.

Αλλά οι πρώτες 5-6 σελίδες του Snow του Pamuk αρέσαν μου επίσης. Ειδικά τούτη η πρόταση:

“there was something noble in the simplicity of his speech and the pride of his bearing, and Ka respected him for it”

( o Κα εν ο πρωταγωνιστής του βιβλίου).

Tί ωραίο modus vivendi. Να καταφέρεις να είσαι απλός, αλλά να φκάλλεις στους άλλους θαυμασμό. Όι με το ‘ΑΔΕΤΕ ΜΕ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ’ απλά επειδή ρε παιδίν μου έσιεις μιαν  αλφα υπόσταση.

It was simply beautiful.

Σαν να τζαι ήμουν εχτός Αγγλίας. Δεν είδα κότζινο τουβλούι!

Ίσιεν τζαι ένα ποταμούι, κανάλια, βάρκες, ένα στυλ σαν το Cambridge αλλά σε πιο μεγάλο size.

Παρασκευή νύχτα επήαμε σε ένα ελληνικό κλαμπ, το Όπα, που παν μόνο ξένοι τζαι παίζει ξένη μουσική.

Τα γνωστά…έγινα τσαλάτζι, ‘εγνώριστήκαμε’ τον Benjamin, επιάσαμε χάμπουρκερ που ένα λετσο fast food, επήαμε σπίτι, έφκαλα τα άντερα μου τζαι ετζοιμηθήκαμε.

Highlight: Όταν εφτάσαμε σπίτι ( Bath uni accomodation ) ήμουν τόσο τύφλα (Στο μεθύσι) που δεν είδα τις τσάντες που ήταν απλούμενες μπροστά μου τζαι έδωκα χαμέ με ένα grande σάλτο τζαι αντίς να δώκω με τα μούτρα ίσια χαμέ έππεσα στο δεξί πλάι, κάτω που το γραφείο. Το χάμπουρκερ μου επέτασε τζαι έμεινε λλίο ψωμούι που εσυνέχισα να τρώω whilst wondering where the rest of my hamburger was. Άμαν λαλώ τσαλάτζι, εννοώ τσαλάτζι.

(το σγουρομάλλικο πράμα είμαι γω. εν ξέρω τι γίνεται…!)

Το Σάββατο εδώκαμε γυρό της πόλης τζαι εφάμε ψαρομεζέδες (oh yes!!! we found that in Bath), που ήταν πολλά ωραίοι τζαι μανα μου επεθύμησα το ψάρι.

Εμπήκαμε σε 1000 μικρά cosy καταστηματούδκια που galleries, σε jewellery shops σε tearooms. Ούλλοι ήταν με ένα χαμόγελο. Καμία σχέση με Leicester/Sheffield/London/Cambridge.  Εν ίσιε high street brands εχτός που κανα δκυο (νομίζω ούτε καν Mango εν εχουν).Που θέμα κκαφέ τζαι εστιατόρια…τί να σας λέω!!!! Εν χαννει κάθε καντουνούδιν τζαι κκαφέ. Ως τζαι fudge making shop εχουν, που εννοείται μυρίζει τέλεια τζαι κάμνουν τα fudge τζαμέ μπροστά σου.

Το κέντρο εν σχεδόν ούλλο πλακώστροτο τζαι ο κόσμος όλων των ηλικιών εδκιανέφκετουν. Πολλά οικογενειακός τόπος.

Τη νύχτα του Σαββάτου εν εσώνναμε να πάμε πούποτε τζαι εκάτσαμε σπίτι να δούμε το Twlight μιας τζαι η μια φιλενάδα εφατζίθηκε με τον βαμπίρ-χοτ πρωταγωνιστή. Σαν εβλέπαμε το Twilight άρκεψεν να κρούζει η φάτσα μου, τα φκια μου και φυσικά τί ακολούθησε?

Τσουνναρίαση!!! Δεν εκατάφερα να τζοιμηθώ που το κνίσιμο τζαι την έννοια. Εξύπνησα πας τες 3-4 φορές τζαι επαρακάλουν να ξημερώσει τζαι να μεν φουσκώσει η λαιμός μου.
Την Κυριακή εξύπνησα με πρησμένα μάθκια τζαι σιείλη έτσι μετά από το breakfast μας στο πιο παλιο σπίτι στο Bath, τζαι τον χώρο όπου ετρωε whatever η Jane Austin όπου εφάμε το bath whatever bun που είναι unique  τελοσπάντων επήαμε στο NHS walk in center πέρκι μου δώκουν καμιά κορτιζόνη τζαι σταματήσω να πριήσιουμε.

Θεωρία 1: Είμαι αλλεργική στο ψάρι?

Ε μα τα γιεριμα γίνεται τη μια φορά να με πειράζει τζαι την άλλη να μεν?

Θεωρία 2: Είμαι αλλεργική στα υπερβολικού βαθμού συναισθήματα

Χμμ…ναι η αλήθκει άμαν στρεσσαριστώ φκάλλω, αλλά εν να φκάλλω τζαι άμαν ξεσιηλίζω που αγάπη προς τες φιλενάδες μου?! Ε γαμώτο, α.

Εφύαν οι άλλες επήαν στα τρένα τους, εγώ επερίμενα…επερίμενα…ήρτεν η φιλενάδα-Μπαθίτισσα τζαι μιας τζαι το φούσκωμα τζαι ο irritated λαιμός μου αρκέψαν να φέφκουν που μόνα τους είπαμε να φύουμαι.  Αφού το ππόιντ είναι να κορτιζονάρω πριν να γίνω χ-α-λ-ι-α τζαι να μεν αναγνωρίζομαι.Έπια τζαι κάτι τζοιμιστηκά αντισταμινικά που το Μπουτς. Ήπια  τζαι έτσι 2-3 μονοφατζιά πέρκει γίνει τίποτε…

Ηθικό Δίδαγμα: Πού πας μωρή ξεβράκωτη στο βιλλοχώρι?
i.e. που πάεις μάνα μου στα ανάθθεμα στην Αγγλία χωρίς αντισταμινικά τζαι κορτιζόνη!??!

Για να κλείσει το weekend ευχάριστα και χωρίς εκνευρισμούς στο Μπαθ είπαμε να πάμε να ξοδκιαστούμε πας το φαΐ. Και ναι, επήαμε στο εστιατόριο του Jamie Oliver τζαι εκτυπήσαμε ένα τέεελειο χάμπουρκερ (για να κάμω make up για το λετσοχάμπουρκερ της προηγούμενης νύχτας)  τζαι κάτι με slow braised lamp shoulder η φιλενάδα. Εννοείται επιάσαμε τζαι επιδόρπιο  και καφέ μιας τζαι ήμασταν που ήμασταν σε έναν όμορφο χώρο (η φιλενάδα ένα brownie με βανίλλα ice cream τζαι γω ένα ricotta-orange tart που ήταν καταπληχχτικ).

Ε μετά ήρτα πίσω στο Λονδίνο τζαι εδκιάβασα!

Δηλαδή εν θεωρώ λογικό ένας άνθρωπος να λαλεί πχ συμπαθώ τους έγχρωμους, εν είμαι ρατσιστής αλλά τους πούστιες πρέπει να τους κρεμμασουμε ανάποδα.

Και ερωτώ αγαπητοί μου αναγνώστες…τί είναι πιο αποκρουστικό

1. Να στέκεσαι μες το underground station τζαι ναν έτοιμο ένα straight ζευγάρι να τα κατεβάσει τζαι να αναπαραχθεί στα υπόγεια του Λονδίνου ή

2. Να κρατούν 2 gay/lesbians σιερούδκια

?

Διαλέγω το ένα. Όι πως με κόφτει να εχω free live τσόντα (έτυχε μου να δω κινέζικο show μια φορά στη Regent St!!!)…αλλά αν πρέπει να κάμω quantify θα έλεγα ότι το gay ζευγαράκι είναι cute και όχι αππωμένο.

Μέσα στις σκέψεις μου περί διαφόρων ειδών ρατσισμού ήρτεν μου τζαι τούτον:

α) Γιατί οι Κυπραίες αθθυμούνται τις μάρκες άμαν έρτουν Λονδίνο?

Απάντηση: Επειδή θωρουν τα Κινεζούδκια στο πανεπιστήμιο που τα μισά πλέουν μες την μάρκα (gucci τσάντα, D&G γυαλλιά, Luis Vuitton πορτοφόλι και ουτω καθ’ εξής) τζαι πιάνει τες το ρατσιστικό τους

“ίντα ο Κινέζος έσιει μάρκες εγώ η πππαααshh Λευκωσιάτισσα γιατί να μεν έχω??”

“Μαααμαααα θέλω Burberry πορτοφόλι ΩΣ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΩ Cafe Royal τζαι εν να με θωρούν ούλλοι!!!”

[ τωρά που το λαλείς η αλήθκεια να λέγετε θέλω... τζαι ήβρα ένα 175 λιρες που μ αρεσεν αλλά άτε...εν μπορώ να πιάσω τηλέφωνο τζαι να πω μαααμμαααααααααα. γιαλι αλι θα τα κανονίσω όμως μεν μου αγχώνεστε].

Many very kisses,

Fwtia (auto to onoma 8a io8etouse mia Leukosiatou Fwtoulla pou irten na spoudasei Londino).

Key:

1. Cafe Royal: Club στο Piccadilly Circus, τέρμα της Regent St που κάθε Παρ/Σαβ ίσιεν greek party και ήταν κκοπι ππέιστ το Zoo στις μεγάλες του δόξες. Τώρα τα trendy greek pparties του Λονδίνου έχουν μεταφερθεί στο Cavendish Square or smth.

(never been there and never will!)

Παίρνει με O Connel street pou en η Οξφορτ Στριτ/Μακαρίου τους να πούμεν. Που τζαμέ ρωτώ ποτζί ποδά πως να πάω στο Temple Bar που εν όπως το ΣοΧο τους (τάχα μποεμ τζαι κάπως alternative, αλλά χωρίς το element του gay). Παιρνώ γέρφυρα, θωρώ τον ποταμό Liffey τζαι τα σπιτούδκια τα χρωματιστά κατα μήκος του. How cute is that?

O Connel Bridge towards Temple Bar

Στρίφκω δεξιά τζαι διώ στο πλακόστρωτο που σημαίνει ότι ήβρα το. Μάνα μου ρεεεεεεεεεεεεε. Ένα δρομούι με pubs/εστιατόρια/κκαφέ δεξιά τζαι αριστερά. Μουσικοί μες το δρόμο (έτο τζαι το Glen Hassard element ! ::P).

Is this Glenn?

Βρίσκω το food market τους όπως λέμε Borough Market τζαι παντωπολείο τ’ ΑγιΑντωνιού (χαχαχαχα). Μάααααανααα μου ρεεε ενα μικρό square ούτε 7χ7 πέρκι να μεν ήταν με τυρκά, chutneys, κρέατα τζαι τις άλλες και-καλα-γκουρμέ μαλακιούλλες. Κόσμος νας τρώει να γοράζει τζαι να σιέρετε. Εγώ εγόρασα ένα τυρί που μ’άρεσε called Creeny τζαι έκαμνε το στην φάρμα της η τύπισσα που raw sheep milk.

say cheeese

Ελπίζω να μεν πάθω τίποτες, αν απουσιάσω για μέρες από το μπλογκ σημαίνει ότι θα αγαπώ για πάντα το pasteurised milk after that.

Ενιγουέιζζζζ μπαίνω στους παραδρόμους, χαζεύκω πάλε τα παμπς, κκαφές,εστιατόρια που σημειώστε ΚΟΦΚΟΥΝ ΚΚΕΛΛΛΛΕΕΕ (το Λονδίνο είναι ολόκληρο ένα outlet σε σχέση με το Δουβλίνο – ειδικά τωρά με την κατρατζίλα της στερλίνας-). Όταν επείνασα είπα να δοκιμάσα κανά που τζείντα ιρλανδικά stews. Εμπηκα σε ένα παμπ που ίσιεν προσφορά 10 ευρώπουλλα lunch. Έπια κάτι σε στυλ irish roasted vegetables and slowly stewed beef in red wine and guiness. Ακουέτουν μου ιρλανδέζικο enough! ‘Εκαμα τζαι την υπέρβαση να φάω beef (ελπίζω μετά την δηλητηρίαση που το τυρί να μεν πάθω τζαι Jakob-Creutzfeldt disease – assuming οτι το beef εν η αγελάδα φυσικά…κομα να μάθω τα ζώα-). Mmmm ήταν πολλά ωραία η γεύση του guiness/red wine thingy αλλά πολλά βαρετό για τα γούστα μου.

the irrrrish stew

Φκάλλω το χάρτη μου τζαι το AA guide μου του Δουβλίνου τζαι βρίσκω πως να πάω στην Dame Street για να δω το κάστρο, την Christ Church εκκλησιά, το Bank of Ireland magnificent (ετσι ελάλεν το βιβλίο) building τζαι να δκιανεφτώ. Είπα να αφήκω το Trinity College, το St Stephens Green, το RCSI για την άλλη μέρα. Στες 3 ώρες είδα τα ούλλα. Εν ούλλα μια γειτονιά…Το κάστκελτικα exhibitions που δείχνουν τάχα την αρχαία whatever ιρλανδία. Πάλε ο δρόμος με καταστηματούδκια, κκαφέ, εστιατόρια, παμπς τζαι τόπους για live music. Γαμώτο μόλις τωρά εκατάλαβα ότι εν ήπια irish coffee!!!

Έδωκα γυρούς στες παρόδους, ήβρα έναν organic shop κάθετο της Cow Lane (oh yes etsi tin laloun) με free press που εσώροψα για ποσκόλιο during my afternoon coffee.

Στο guide μου ελάλεν οπωσδήποτε να πάω στο Queen of Tarts που κάμνει θεϊκά γλυκίσματα/καφέδες τζαι ξερω γω κουβέντες. ΜΜΜΜΜΜΜΜΜ ΤΙ ΝΑ ΣΑΣ ΛΑΛΩ. Εχτός που το ότι το σέρβις εν καταπληχχχτικ έφα το πιο succulent moist tasteful creamy balanced baked cheesecake evaaaaaaaaa.

amanamoumanamou

Ήταν με Baileys τζαι η βάση του ίσιεν chocolate chips. Tζαι επειδή εν λάθος να τρώεις κάτι πολλά πικρό τζαι μετά να MEN τρώεις κάτι πολλά γλυτζιή εσυνόδεψα το με έναν καφέ που εν ήταν κυπριακός, έν ήταν εσπρεσσο ας τον πούμε ιρλανδέζικο. Πολλά κκόζι τζαι ο τόπος του…όπως ένει θα το ετραβούσα τζαι τζείνο με το βίντζι να το φέρω Queensway τζαι Λευκωσία.

Eπέρασα το Τρίνιτι τζια επήα Grafton Street που εν όπως λέμε Covent Garden τζαι Λήδρας (χαχαχαχαχα) τζαι ήβρα το πιο παλιό κκαφέ, το Bewley’s, αλλά ήμουν ποσπασμένη που πριν έτσι είπα να το αφήκω για την επόμενη μέρα.

Επήα πάνω κάτω, εκοντοστάθηκα 5-6 φορές να ακούσω τα συγκροτήματα που επαίζαν ιρλανδέζικη μουσική/κιθάρα-τραγούδι μες το δρόμο τζαι επερασα που το RCSI που εν καρτζί που το St Stephen’s Green.

Το St Stephen’s Green εν όπως λέμε Hyde Park τζαι Δημοτικός Κήπος Λευκωσίας (χαχαχαχαχαχα). Eπειδή ήταν όμως νύχτα πλέον έκλεισε. Δίπλα που το RCSI ίσιεν μιαν πολλά ωραία μιτσιάν εκκλησιούδαν μίσιημου unitarian church που ήταν φωτισμένη καταπληχτικα. Εποσκολίστικα ποτζί ποδά τζαι επήα στο ξενοδοχείο που τελικά ήταν στο Merrion Square. Επέρασα που το Parliament τους τζαι τα μουσεία (μισώ τα μουσεία btw) τζαι εκατέληξα στο παμπ καρτζί που το ξενοδοχείο τζαι ήπια το χαφ-ππάιντ μου Guinness.

aaait mate?

Όταν έφτασα σπίτι έπιασε με τζείντο ππάνικ αττάκ που έσιει πουκάτω που τουντο ποστ τζαι εσκοτώθηκα να τζοιμηθώ έστω τζαι αν ήμουν τεζαρισμένη. Εξύπνησα κατά τες 6:30 τζαι εν εμπορούσα να ξυπνήσω να δω τί συμβαίνει τζαι γιατί εν μπορώ να τζοιμηθώ. Εγύριζα ποτζί ποδά μες το υπέρδιπλο μου κρεβάτι σε μια transient φάση. Όταν εξύπνησα το πρωί ήταν να πεθάνω που το κνίσιμο. Νομίζω ήβρα τί μου προκαλεί τες τσούννες. Το στρεςςςς, μάλλον το ππάνικκκ. Τζαι μάλλον γι αυτό τζαι εξύπνησα μες την μέση της νύχτας τζαι εν εσιουρκάζουμουν. Ένιγουέεειζζζζζζζζ.

Ως τες 9 έκαμα check out τζαι επήα στο tour number 2. Επήα στο St Stephens green που είναι πανέμορφο τζαι εξαιρετικά picturesque.

pond in st stephen's green

Επήα στο Suffolk St που εν λλίο πριν το Γκράφτον Στ, τζαι έπηα χυμό που το Nude που εν το juice bar/sandwich shop whatever του αρφού του Bono των U2. ( e ma na men pao!?).

nude in dublin

Μετά επήα Anne St. που εν επίσης παράδρομος της Γκράφτον τζαι έπαιξα λλίον με τη φωτογραφική τζαι τον καθεδρικό ναό της Ανννας.

o naos tis annas

Τα καταστήματα ακόμα όμως τζαι γενικά ούλλα ήταν νέκρα. Το πιο παλιό bookshop στον κάθετο της Anne St. , το Dawson St. επίσης κλειστό…επήα πίσω προς St Stephen’s Green που ίσιεν λλίην κίνηση τζαι επιασα σιοκολάτες που το Butler’s (όπως λέμε Thortons τζαι εεεε εεεεε εεεεε εεεε εν εχουμε νομίζω κάτι ανάλογο στη Λευκωσία σόρρι). Αμαναμουμαναμουμαναμου το truffle me το Baileys εν ΘΑΥΜΑ.

Δκιανεύκουμαι θορώ κόσμο να μπαίνει στην εκκλησιούδαν. Πάω τζαι γω τζαι μπαινω μέσα. Ουυυπςςς είσιεν μαςςς (what do u expect on a Sunday morning!). Διούν μου ένα βιβλίο τζαι πάω τζαι κάθουμαι. Αννοίω το βιβλίο τζαι αντί για verses ίσιεν…πεντάγραμμα τζαι νότες τζαι στίχους πουκάτω. Το δεύτερο σέκτιον του βιβλίου ίσιεν τάχα wise words and phrases που πολλούς πολλούς ανθρώπους που την μάδερ τερεζα ως τον βούδα. Μόνο τον Τασσο Παπαδόπουλλο δεν εβάλαν μέσα. (edokimasa na kamo je resolve to thekkiou issue alla den ta katafera mias je 4es pale en ekatafera na jimi8o)

unitarian church

Ξεκινά ο ρεβερεντ να μιλά. Τζαι λαλεί ‘ i bid you welcome friends. Here you are amongst friends. i bid u welcome. today we are also going to christen the tade babies and lets all give an applause to whatever her name was who turned 90 2 days ago and she is still going strong’. Τζαι σηκώνετε μια γιαγιά με αρθρητιδα τζαι κατασπρα μαλλιά τζαι ούλλοι πισκαλούν. Το christening δε…εν εφορεν κανένας καλά ρούχα. Ούλλοι ήταν με τα κάζουαλ τζαι τα μωρά ήταν όπως ήταν πάντα. ΝOTHING fancy…hmmm. Λαλεί ο τύπος “let’s now listen to what James (ένας μιτσής 10 χρονών) has chosen for us today”. Τζαι σηκώνουνται ούλλοι γυρίζουν στην σελίδα που μας είπεν ο τύπος, ξεκινά το organ τζαι τραγουδούν. ΧΑΧΑ ΉΤΑΝ ΝΑ ΦΥΡΤΏ. Παρανοια. Σηκώνουμαι τζαι γω αννοίω το βιβλίο τζαι θωρώ τες νότες. Η πίσω μου έκαμνεν όπερα. Πελλέ εν έσιει έτσι πράμα. Ε άκουσα ένα passage που εδιάβασεν ο μικρός James τζαι έφυα. Ουφ. Το τραγικό της υποθεσης εν ότι εκατάλαβα τα πάντα που λαλούσαν έστω τζαι αν εμιλούσαν με τζείνα τα σοφιστικέ εγγλέζικα, ενώ στην δική μου ορθόδοξη εκκλησία εν φκάλλω γρι τζαι ποσκολιούμαι με το μόπαιλ.

Πάω πίσω Γκράφτον Στρίτ τζαι Τρίνιτι College. Μπαίνω στο τέλιο library τους τζαι θωρώ τα book of kells (gospels whom irish monks painted etc) τζαι τα παναρχαια βιβλία. Ίντα μυρωδκιά τζαι τζείνη. Σηκώνεται η τρίχα σου.Πανέμορφο το Τρίνιτι.

yes touta en vivlia

Μετά πάω στο Wicklow St, pale parodos tis Grafton τζαι ποσκολιούμε σε ένα παρακμιακό bookshop. Για lunch επήα στο Cornucopia που τάχα είναι τζαι το πιο organic/vegetarian/wholefood restaurant στο Dublin. Νταξει δεν λεω καλό αλλά γιατί τούντα organic shops πασαλίφκουν το φαί με ελαιόλαδο as if there’s no tomorrow? Εβαριστομάσιασα με τζείντο quiche τους. Tελικά τα μόνα φαγιά που εν φκάλλω σκάρτα εν τζείνα του Φωτούλλα’ς Ρέστορα( No nt at the end please). Πάω πίσω στην Dawson St. τζαι επισκέπτομαι το παλιο βιβλιοπωλείο που εν ίσιεν καμιά διαφορά με το απέναντι Waterstone’s.

Οι Ιρλανδοί κατα τα άλλα πολύ συμπαθητικοί και εξυπηρετικοι. I cannot help but to feel an immense fondness for these people. Is it due to the fact that they are still paying for Britain’s imperialism as we do? Πραγματικά πιστευκω ότι έπρεπε να ανακηρυχτούμε αδελφοί λαοί.

κορη ποσους πουντους εν τούτοο χαα?

Δαμέ ως τζαι ιρλανδέζικα (όπως λέμε λευκαρίτικα) πουλούν στα σουβενίρ σιοπς τους. Τί άλλο proof  θέλουμε για να πιστούμε ότι βαδίζουμε μαζί ενωμένοι ποτέ νικημένοι?

Επηα ταξί τζαι επήα airport που είναι μία γεριμία ισάξια της Λάρνακας τζαι ήρτα πίσω Λονδίνο. Με άφησε τα μάλα γοητευμένη το Δουβλίνο. Αν δεν ήταν τζαι τόσον ακριβό τα γέριμα…

PS: Ο τίτλος του ποστ σημαίνει Δουβλίνο στα gaelic

PS2: For some more photos click   ε> Dublin

PS3: Pou to polli prasino se kapia fasi e8ela na fonazo XOXOMONIA XOXOMONIA